برای او

هنوز هم امیدوارم که برگرده. البته شاید برم پیشش. چند روز پیش که پیشش بودم تونستن یکی از تصمیمات قطعیش رو تغییر بدم. دیروز هم امید چیزی رو بهم داد که دیگه کلاْ ازش ناامید شده بودم. امیدوارم دعاهام بگیره. کم کم دارم منطقی میشم. شنبه قراره به هر کدوممون یک خبر داده بشه. برا جفتمون دعا کنید.

-=-

خیال کردم بری میری از یادم

تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

تو رفتی تازه عاشق تر شدم من

از اونی هم که بود بدتر شدم من

صبح تا شب این شده کارم

که واسه چشات بیدارم

تو خدای عاشقایی

تو تموم کس و کارم

-=-

تو به داد من رسیدی

وقتی تنهاییم رو دیدی

تو نذاشتی برم از دست

اگه چیزی هم هنوز هست

-=-

نازنینم - امید شیرینم

من به جز تو کسی نمی بینم

از اون روزی که رفتی

۱ روز خوش ندیدم

به جز دستای گرمت

پناه و آغوش ندیدم

-=-

زندگیم رو به پای تو دادم

اون روزا رو نمیره از یادم

نازنینم - برس به فریادم

-=-

صبح تا شب این شده کارم

که واسه ی چشات بیدارم

تو خدای عاشقایی

تو تموم کس و کارم

تو به داد من رسیدی

وقتی تنهاییم رو دیدی

تو نذاشتی برم از دست

اگه چیزی هم هنوز هست.

-=-

نپرسید کی - کجا - برای چی - چرا - تا کِی

فقط بدونید داره میره

هیچ کدوم از تلاشهام هم فایده نداشت.

رفتنش قطعی شد ...

فقط این چند روز ...

-=-

به هر حال

 تا یک شنبه فقط ۴۸ ساعت باقی مونده

یک سری مسائل رو لازم دونستم که توضیح بدم.

۱- این وبلاگ و مطالبش دیگه ربطی به رابطه من و پریا نداره. طبق توافقی که با هم داشتیم قرار شده دیگه در موردش مطلب ننویسم. از مطلب ۵ تا حالا هم دارم ادبی و عشقی مینویسم. الان هم با هم آشتی هستیم.

۲- من از کارهای سیاسی خودم پشیمون نیستم. هنوز هم میگم آزادی اندیشه - همیشه همیشه

از علیرضای عزیز هم تشکر میکنم. دستش درد نکنه

تو بحثهای سیاسی هم شرکت میکنم. ولی خودم رو جر نمیدم تا عقیدم رو ثابت کنم. چون باید جامعه پذیرای منطق باشه نه خرافات و ...

نمی دانم چرا رفتی

نمی دانم چرا

شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا - تا کی

برای چه

ولی رفتی

***

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت انگار کسی فهمید

که من بی تو هزاران بار در هر لحظه

خواهم مرد

به کجا می رود اين راه ؟